Zes weken, vijf landen, zevenduizend kilometer. En zeven keer sliep ik gratis op een oprit — maar dat “gratis” zeg ik altijd met een knipoogje, want je betaalt in verhalen en gezelligheid.
Wat was je mooiste WOMO-moment?
Noorwegen, een klein plaatsje bij de Sognefjord. De host had een oud vissershuisje. We aten samen gerookte makreel en dronken aquavit tot laat in de avond. Zijn vrouw speelde gitaar. Ik had tranen in mijn ogen van het mooie.
Dat is wat WOMO doet — het verbindt je met het land via de mensen die er wonen. Niet via een hotellobby of een campingbalie, maar aan een keukentafel of rondom een kampvuur.
Tip voor nieuwe WOMO-leden?
Neem iets mee voor je host. Geen geld — dat hoeft niet — maar een pot jam, een fles wijn uit jouw streek, of een zelfgebakken cake. Het ijs is meteen gebroken.
Erik van Dam